سلاله النبی

دو نوار آبی رنگ و یک ستاره داوود ، اندیشه از نیل تا فرات و ارض موعود ، اینها نشانه های تداوم رویایی بود برای گسترش اندیشه صهیونیزم . از جنگ 6 روزه ژوئن 1967 و تصرف اراضی فلسطین و بخش از زمینهای مصر و اردن و سوریه تا معاهده کمپ دیوید و از آن  روز تا سپتامبر سیاه و قتل عام فلسطینیان و پس از آن حضور یاسر عرفات با شاخه زیتون در مجمع عمومی سازمان ملل در دهه 70 و کنفرانس های سازش و نهایتاً تشکیل به اصطلاح دولت خود گردان در قطعه زمینی کوچک در گستره غزه و اریحا همه و همه در چشم ظاهر بینان نشانه های تحقق آن رویای شوم بود.

 اما صاحبان بصیرت را نظری متفاوت  بود و باوری دیگر، انقلاب ایران و ظهور خمینی کبیر ( ره )  و تا کید بر محو اسرائیل از صفحه روزگار و فراخوان مسلمين به اتحاد عليه اسراييل و نامگذاري آخرين جمعه ماه مبارك رمضان به نام روز جهاني قدس ، شروعی بود بر تحقق وعده الهی در سوره بنی اسرائیل که :  (( فاذا جاء وعد اولاهما بعثنا علیکم عباداً لنا اولی باس شدید فجاسوا خلال الدیار ))  و نزدیک است که اندیشه از نیل تا فرات به باور "فقط  رود نیل " تبدیل شود اما رود نیلی که فرعونیان را در خود غرق نمود.  

" انّ وعدالله حق "  و ندایی که بمن می گوید :

گرچه شب تاریک است ، اندکی صبر سحر نزدیک است .