*یکی ازدلایل تسمیه ی امام زمان (عج) به قائم*
ابوحمزه ثمالی می گوید:ازامام باقر(ع) پرسیدم :ای فرزند رسول خدا-مگرشماائمه همه قائم به حق نیستید؟فرمود:« بلیِ"عرض کردم : پس چرافقط امام زمان(عج)<قائم >نامیده میشود؟فرمود:چون جدم امام حسین (ع) شهیدشد٬فرشتگان به درگاه الهی نالیدندوگفتند:پروردگارا !آیاقاتلین بهترین بندگانت را به حال خود وا میگذاری؟ خداوند به آنها وحی فرستاد که به عزت وجلالم سوگند٬ازآنها انتقام خواهم گرفت ٬هرچندبعدازگذشت زمان طولانی باشد.آنگاه خداوند متعال٬امامان اولاد امام حسین(ع)را به آنان نشان دادوفرشتگان خوشحال شدند.یکی ازآنها ایستاده بود ونمازمی گذاردکه خداوند فرمود:«به وسیله ی این قائم ٬ ازآنها انتقام میگیرم».
*السلام علیک یا منقم دماء شهدای کربلا*
مردی در گوشم می خواند ؛ من هنوز گيج بودم و منگ
حيّ علي الصّلوة ... حيّ علي الفلاح ... حيّ علي الفلاح
و لبهاي داغ مادر بزرگ بر پيشانيام نشست.
تو تسليم شدهاي...
و تربتی که در دهانم گذاشتند و من گريه آموختم
گريه ... هنوز هم گريه
من از زماني كه قلب خود را گم كرده ام ميترسم.
انگار چيزي و كسي را كم دارم.
كسي كه هميشه دلش براي من ميتپد؛ و من ميتوانم براي هميشه تسليم عشقش باشم:
كسي كه مثل هيچ كس نيست... و اسمش آنچنان كه مادر در اول نماز و آخر نماز صدايش ميكند:
أللّهم كن لوليّك الحجة بن الحسن ؛ صلواتك عليه و علي آبائه ؛ في هذه السّاعة و في كلّ ساعة ؛
وليّاً و حافظاً ؛ و قائداً و ناصراً ؛ و دليلاً و عيناً ؛ حتي تسكنه أرضك طوعا ؛ و تمتّعه فيها طويلاً
امام صادق ( علیه السلام ):
اي معلي! روز نوروز همان روزي است كه خداوند در آن از بندگان پيمان گرفت تا او را بپرستند و هيچ انبازي برايش نياوردند و به فرستادگان و حجت هاي او و به امامان عليهم السّلام ايمان بياورند. نوروز، نخستين روزي است كه خورشيد در آن طلوع كرد... هيچ نوروزي نيست مگر اينكه ما در آن منتظر فرج هستيم؛ زيرا نوروز از روزهاي ما و شيعيان ماست،
فَفَرِج عَنّا بِحَقِّهِم فَرَجَاً عاجِلاً قَریباً ، کَلَمحِ البَصَر ، اَوهُوَ اَقرَبُ
.
زیباترین بهار ، بهاری است که آفتابش از پنجره غربی ، بر اتاقهای پر انتظار بتابد .
موعود،
خسته از انتظار
پس از نيايش مرد شيعه
گفت :
آمین
پی نوشت ۱ : وسایل الشیعه
پی نوشت ۲ :
روزها بگذشت و تقويم زمان تكميل شد
سالمان با صوت حول حالنا تحويل شد
باز هم بر ما - به خاك افتادگان درگهت-
صبح غمگيني بدون حضرتت تحميل شد!
اي بهار محض، بي روي تو در دنياي ما
هر چه روييد از زمين تنديسي از قابيل شد...